روان شناسان چه توضیحی در این زمینه می‌دهند؟

تفاوت بین دروغ و اغراق
تحریریه تولینک

تحقیقاتی که اخیرا روی دانشجویانی که در مورد نمرات یا معدلشان غلو می‌کنند انجام شده نشان می‌دهد که این نوع گزافه‌گویی از نظر روان‌شناختی با شکل‌های دیگر کتمان حقیقت تفاوت دارد.

براساس نتایج این تحقیقات، اغراق کنندگان به هیچ عنوان مانند کسانی که دروغ می‌گویند یا حقیقتی را کتمان می‌کنند دچار اضطراب نمی‌شوند. یافته‌ها نشان می‌دهد که هدف برخی از انواع فریبکاری، بیشتر بر روی خود شخص فریبکار است تا شنونده. به عنوان مثال، انگیزه‌ای که در پشت گزافه‌گویی در مورد نمرات درسی وجود دارد ظاهرا بیشتر شخصی و درون روانی (هر چیزی که فرض می‌شود در ذهن روی می‌دهد یا از آن بر می‌خیزد. واکنش‌های متقابل بین عوامل درونی و ناآشکار، مثل تعارض‌های درون روانی که به تعارض‌های بین باورها، نیازها، امیال و غیره اطلاق می‌شود) است تا عمومی یا بین فردی. در اینجا، اغراق اساسا‍‍ً بازتاب هدف‌های مثبت برای آینده است و یافته‌ها نشان می‌دهند که این هدف‌ها قابل تحقق هستند. محققان بعدا با مراجعه به کارنامه دانشجویان دریافتند که تقریباً نیمی از آنها درباره میانگین نمراتشان فقط اغراق کرده‌اند. این در حالی بود که بررسی خروجی الکترودها نشان داد که اغراق کنندگان در حالی که داشتند درباره نمراتشان صحبت می‌کردند بسیار آرام و بدون اضطراب بوده‌اند.

روان‌شناسان سال‌هاست که ریاکاری را از جنبه‌های مختلف مورد مطالعه قرار داده‌اند و دریافته‌اند که این کار اصولا فشار روانی یا جسمی بر روی شخص ریاکار به جا می‌گذارد. به عنوان مثال، کسانی که شاهد صحنه جرمی بوده‌اند، چنانچه درباره آن مورد پرسش قرار گیرند، نشانه‌های استرس را بر حس گر‌های پوستی یا قلبی که به آن‌ها متصل شده باشد، نشان می‌دهند. این مساله در مواردی که دروغگویی فرد درباره نقض قانون باشد بیشتر نمود دارد.

مقاله های مرتبط

متن دیدگاه

دیدگاه ها