آووکادو
تحریریه تولینک

 آووکادو میوه درختی با ارتفاع حدود ۶ متر است که در قسمت‌های گرم آمریکا، برزیل و غرب هندوستان پرورش می‌یابد ولی در اصل آواکادو را بومی آمریکای جنوبی و مکزیک می‌دانند. میوه آووکادو شبیه گلابی است اما به رنگ سبز تیره  و پوست محکمی دارد. هنس اسلوان انگلیسی در سال 1696 نام آواکادو را برای این میوه انتخاب کرد و از آن زمان تا به حال تمام دنیا آن را با نام آواکادو یا گلابی آمریکایی می‌شناسند.

خواص

آووکادو سرشار از اسید فولیک و ویتامین‌های  K ، B6،  C،  E و اسید پانتوتنیک به شمار می‌آید. آووکادو همچنین دارای ۷۵٪ فیبر نامحلول و ۲۵٪ فیبر محلول است.

آووکادو و پوست: ویتامین b5 موجود در آووکادو بر پوست و طراوت و شادابی آن اثر خاصی دارد؛ به طوری که مانع خشکی بیش از اندازه و پوسته پوسته شدن پوست می‌شود و بهبودی زخم را مخصوصاً بعد از جراحی، تسریع می‌کند. روغن آووکادو بهترین کرم برای پوست است زیرا به آسانی در پوست نفوذ کرده و به پوست شادابی ‌می‌دهد. آووکادو بهترین ماسک برای برطرف کردن چین و چروک‌های صورت و جلوگیری از پیدایش آن است. برای این منظور آووکادو را پوست کنده، له کنید و به صورت ماسک بر روی صورت و گردن بگذارید. بعد از نیم ساعت ماسک طبیعی خود را  بشوئید. اگر پوست‌تان خشک است، آووکادو را با یک قاشق چایخوری عسل مخلوط کنید، آن را به مدت 15 دقیقه روی پوست‌تان بگذارید و بعد با آب ولرم آن را بشویید. اگر هم پوست‌تان معمولی یا چرب است باید برای تهیه ماسک آواکادو آن را با یک قاشق چای‌خوری آبلیمو مخلوط کنید.

آووکادو و مو: برای جلوگیری از ریزش مو، هرشب مقداری از روغن آووکادو را به سر بمالید و صبح بشوئید؛ این کارشوره سر را هم از بین می‌برد. برای براق شده موها، بعد از شستشوی سر، چند قطره آووکادو را به موها بمالید. آووکادو همچنین حاوی مس است که برای استحکام ناخن ها و حفظ رنگ مو ضرورت دارد.

آووکادو و سرطان: پژوهشگران می‌گویند آنتی اکسیدانی به نام فلاونول در هسته آواکادو وجود دارد که با سرطان مبارزه می‌کند و سلول‌های پیش‌سرطانی و سرطانی که عامل ابتلا به سرطان دهان هستند را از بین می‌برند. تحقیقات نشان داده‌ که مصرف منظم آواکادو می‌تواند تا حد قابل ملاحظه‌ای خطر ابتلا به سرطان  پروستات نیز را کاهش دهد. آووکادو همچنین مانند روغن زیتون سرشار از اسید اولئیک است. این ماده یکی از بزرگ‌ترین عوامل پیشگیری از ابتلا به سرطان پستان محسوب می‌شود.

آووکادو و قندخون:آووکادو سرشار از چربی‌های اشباع نشده‌ مفید است و اجازه نمی‌دهد بعد از صرف غذا میزان گلیسمی خون به یک باره بالا برود. داشتن یک رژیم غذایی از چربی‌های مفید حتی می‌تواند حالت مقاومت به انسولین را به هم بزند. از دست دادن وزن و کاهش سطح قند خون دو مزیت هسته آواکادو است.

آووکادو و بیماری قلبی: فولات موجود در آواکادو خطر سکته و ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد.

موارد استفاده

در استرالیا و نیوزیلند، مردم میوه آووکادو را همراه با ساندویچ می‌خورند. برزیلی‌ها آن را با شکر و کمی آبلیمو مخلوط و آن را به عنوان دسر یا میان‌وعده، سرو می‌کنند. مردم سریلانکا، آواکادو را با شکر، شیر و کمی کاکائو مخلوط می‎کنند و آن را به عنوان یک نوشیدنی مغذی در وعده صبحانه یا عصرانه می‌نوشند. مکزیکی‌ها هم که بزرگ‌ترین تولیدکننده آووکادو هستند، آن را به سالاد، انواع ساندویچ‌ها، سوپ یا حتی برنج اضافه می‌کنند و می‌خورند. کالیفرنیایی‌ها هم عاشق املت آواکادو هستند.

كارشناسان تغذیه تاكید دارند هسته‌های آووکادو كه معمولا از سوی پرورش دهندگان این گیاه به عنوان زباله‌های دور ریختنی در نظر گرفته می‌شوند، می‌توانند منبع مناسبی برای تولید رنگ خوراكی طبیعی نارنجی برای استفاده در فرآورده‌های غذایی آینده باشند. متخصصان انستیتو فناوری‌های غذایی در آمریكا مشاهده كردند كه هسته‌های شكافته آووكادو در تماس با هوای آزاد، رنگ نارنجی تولید می كنند.

آووکادو همچنین در صنایع دارویی، آرایشی، بهداشتی وساخت انواع کرم‌ها، لوسیون‌ها وشامپوها کاربرد دارد.

نکته

نگهداری آووکادو کال در یخچال، زمان نگهداری آن را به شدت افزایش ‌می‌دهد. به طوری که بیش از چند ماه امکان نگهداری آن وجود دارد؛ اما نوع رسیده آن تنها یک هفته در یخچال قابل نگهداری است.

تاریخچه

آووکادو از ایالت پوبلاومکزیک سرچشمه می‌گیرد. قدیمی‌ترین شواهد استفاده از آووکادو در یک غار واقع در پابلو مکزیک است که به  ۱۰۰۰۰ سال قبل از میلاد بر می‌گردد؛ همچنین درخت آووکادو سابقه‌ طولانی کشت در آسیای مرکزی را  دارد. نهال‌های این گیاه در دهه ۴۰ شمسی از اکوادر وارد ایران و در ابتدا دچار سرما زدگی شد ولی بعد از گذشت چند سال با اب و هوای منطقه مورد کشت مقاومت ایجاد کرد.

مقاله های مرتبط

متن دیدگاه

دیدگاه ها