جینسینگ
تحریریه تولینک

یکی از گیاهان نیروبخش و مقوی که شهرت زیادی در جهان دارد، «جینسینگ» است که با نام‌های گیاه جوانی یا نوش دارو هم شناخته می‌شود. ریشه جینسینگ یکی از معروفترین داروهای چینی است که از دوران کهن تا حال، همواره آثار شفابخش آن مورد توجه حکمای طب سنتی قرار داشته  و دارد. این گیاه چند ساله و علفی است.

خواص

جینسینگ طبع گرم و تر دارد؛ نیروبخش، مقوی، محرک، ضد نفخ و نرم کننده است. بررسی‌های زیادی روی این ریشه، نقش شفابخش آن را  در معالجه بی نظمی‌های عصبی، کم خونی، ضعف، کمبود تعرق و بی‌نظمی تنفس تایید می‌کند؛ همچنین از دیگر خواص جینسینگ، درمان فراموشی و نسیان، تشنگی مداوم، بی میلی جنسی را می توان نام برد. جینسینگ حتی قادراست خستگی شدید، سوء‌هاضمه، دردهای ناحیه قلب و تهوع را درمان کند. خوردن آن به صورت جوشانده، عصاره، اسانس یا مستقیماً از جرم گرد ریشه به صورت خام امکان پذیر است. خوراک این گیاه  نیرو و توانایی ایجاد می‌کند تا دوران نقاهت پس از بیماری، بی‌نظمی‌های غده‌های بدن و ضعف اعصاب از بین رود و بدن به روال طبیعی خود برگردند. جالب است بدانید جینسینگ متابولیسم قندها و هیدرات‌های کربن در بدن را منظم می‌کند و موجب می‌شود که مصرف اکسیژن به طور مداوم و عادی انجام گیرد. جینسینگ برای آرام کردن اشخاصی که ناراحتی‌های روانی دارند، بسیار نافع است و یک نوع مسکن موثر برای مغز محسوب می‌شود. جینسینگ همچنین گیاهی نیرو بخش بوده و در حفظ سلامتی بدن و هماهنگی فعالیت‌های حیاتی نقش به سزایی دارد. خواص این گیاه در ریشه آن وجود دارد. این گیاه جادویی التهاب، تخریب داخلی، تهوع و تومور را درمان می‌کند. خوب است بدانید جینسینگ باعث افزایش توان ذهنی و قدرت جسمانی ‌می‌شود. حواس پرتی، کاهش تمرکز و فراموشی از جمله مشکلاتی است که برای همه پیش می‌آید ولی می توانید با جینسینگ حافظه خود را تقویت کنید و استرس خود را از بین ببرید. کاهش میزان و شدت سرماخوردگی در فصل زمستان هم  با جینسینگ میسر است.

خواص فوق به دلیل وجود ترکیباتی خاص به نام جینسینوساید( ginsenoside )  در ریشه این گیاه است. هر چه ریشه این گیاه پیرتر شود، تجمع جینسینوسایدها نیز افزایش می‌یابد؛ در واقع با افزایش تدریجی سن گیاه، خواص درمانی و دارویی ریشه آن نیز افزایش می یابد. ریشه جینسینگ می‌تواند بیشتر از صدها سال زندگی کند ولی به تدریج تغییراتی در ساختار آن حاصل می گردد.

نحوه  مصرف

  • هر روز ناشتا و به مدت 45 روز یک عدد کپسول 300 میلی گرمی جنسینگ می‌تواند قدرت درک را بالا ببرد و حافظه را تقویت کند.
  • پوست‌های خشک بیشتر قربانی چین و چروک، لک و پیری زودرس می‌شوند. به عقیده‌ی متخصصان طب گیاهی، جینسینگ تأثیر خوبی در رفع خشکی پوست دارد.
  • اگر روزانه دو عدد کپسول 25 تا 50 میلی گرم پودر عصاره‌ خشک (صبح) جینسینگ و دو عدد کپسول (ظهر) با یک لیوان بزرگ آب مصرف شود، خستگی را رفع می‌کند.
  • برای تقویت سیستم دفاعی بدنتان 2 قاشق چایخوری ریشه‌ خرد شده‌ جینسینگ را در یک لیتر آب سرد بریزید و با شعله ملایم بجوشانید؛ سپس شعله را خاموش کنید و اجازه دهید به مدت 15 تا 30 دقیقه دم بکشد. جوشانده را از صافی رد کنید. صبح و ظهر بعد از غذا یک فنجان از این جوشانده میل کنید. این دوره درمانی را حداکثر 3 ماه ادامه دهید.
  • یک قطره عصاره‌ روغنی جینسینگ، یک قطره عصاره‌ روغنی گیاه رازک، یک قطره روغن سویا و یک قطره روغن ذرت را به شامپویتان اضافه کرده و موهایتان را با آن شامپو کنید. اجازه دهید این شامپو به مدت 15 دقیقه روی موهایتان بماند و سپس شستشو دهید. با یک دوره سه ماهه استفاده از این شامپو می‌توانید ریزش موهای خود را درمان کنید.
  • گیاه جینسینگ به بدن کمک می‌کند تا با اثرات استرس فیزیولوژیکی یا روحی مقابله کند. در واقع این گیاه می‌تواند باعث آرامش سیستم عصبی شود.

عوارض جانبی

اگرچه جینسینگ عموما بی خطر است اما عوارض جانبی هم دارد. سردرد، بی قراری، مشکلات خواب، بی نظمی در ضربان قلب، تحریک پذیری، تنگی نفس، اسهال، استفراغ و خون دماغ از عوارض جانبی آن است.

نکات

  • این گیاه بیشتر نقش حفاظتی و پیشگیری دارد و کمتر به عنوان درمان قطعی و سریع بیماری‌ها موثر است.
  • افرادی که به برخی بیماری‌ها مبتلا هستند، مخصوصا اگر دارو می‌خورند، باید از مصرف مقدار زیاد یا طولانی مدت جینسینگ پرهیز کنند؛ مانند:
  1. مبتلایان به فشار خون بالا
  2.  بیماران قلبی
  3. مبتلایان به اندومتریوز
  4.  افراد مبتلا به شیزوفرنی
  5.  افراد مبتلا به دیابت
  6. افراد مبتلا به بی خوابی خوابی
  7.  زنان باردار و شیرده (جینسینگ شبیه هورمون استروژن عمل می‌کند)
  8.   کسانی که آسپیرین، وارفارین و داروهای کاهش دهنده فشار خون مصرف می کنند
  •  همچنین باید از مصرف سایر مواد محرک مانند چای، قهوه و نوشابه‌های کولادار همراه با جینسینگ خودداری کرد.
  • جینسینگ حتما باید به صورت دم‌کرده استفاده شود و جوشانده آن می‌تواند مضر باشد.

 

تاریخچه

گیاه جینسینگ بیش از 4000 سال است که مورد استفاده قرار می‌گیرد اما نام آن به عنوان ارزنده‌ترین و محبوب‌ترین گیاه در میان نوشته‌هایی از 2000 سال پیش در چین مشاهده ‌می‌شود. جینسینگ اولین بار توسط یک گیاه شناس به نام کولینسن در سال 1740 به جامعه علمی انگلیس شناسانده شد. در چین جینسینگ گیاه جوانی نامیده می‌شود و چون شکلی شبیه پای انسان دارد آن را جینسینگ می‌نامند. جینسینگ برای پزشکان عرب قرن نهم میلادی شناخته شده بود. مارکوپولو در مورد این گیاه شگفت کمیاب نوشته است: «هنگامی که هیئتی از سوی پادشاه سیام با لوئی چهاردهم دیدار کرد، گیاه جینسینگ را به او معرفی کردند. از آن پس ثروتمندان اروپایی برای رفع خستگی و ناتوانی از جینسینگ استفاده می کردند». در آمریکا هم این گیاه بومی محسوب می‌شود و مصرف آن سابقه تاریخی دارد. سرخ پوستان در مسافت طولانی، این ریشه‌ها را برای رفع گرسنگی می جویدند و به این ترتیب از خواص آن بهره مند می‌شدند.

مقاله های مرتبط

متن دیدگاه

دیدگاه ها