جوز
تحریریه تولینک

جوز هندی تخم سخت و خوشبوی درخت جوز بویا است که آن را آرد کرده و به عنوان ادویه استفاده می‌کنند. شکل ظاهری جوزبویا مانند درخت نارنج است. اگر پوسته  سخت دانه جوز از آن جدا شود، مغز آن با سطحی چین خورده، به رنگ خاکستری ظاهر می گردد. جوز بویی مخصوص و طعمی تند دارد و آن را بومی اندونزی می دانند.

خواص و فواید

جوز و پوست: جوز خاصیت ضد باکتریایی و ضدعفونی کننده دارد که برای رفع کدری، چربی و چین و چروک پوست مفید است. برای کنترل آکنه و جوش چرکی، 2 یا 3 دانه جوزهندی آسیاب شده را با کمی شیر مخلوط کنید تا به شکل ضماد دربیاید. پس از شستن صورت با آب ولرم و خشک کردن، ضماد را به صورت بمالید و پس از 2 ساعت ابتدا با آب ولرم و سپس برای بستن منافذ با آب سرد بشویید. ترکیب جوز با شیر غنی از ویتامین، پوستی لطیف و شاداب را به شما هدیه خواهد کرد.

جوز و اسهال: مخلوطی از چند قطره روغن جوزهندی و عسل، حالت تهوع، سوءهاضمه و اسهال شدید را درمان می‌کند.

جوز و درد دندان: از روغن جوز بویا مانند روغن دانه میخک برای کاهش موقتی دردهای دندان می‌توان استفاده کرد؛ کافی است چوب پنبه‌ای را به مقداری روغن جوز بویا آغشته کرده و روی دندان دردناک قرار دهید. تحقیقات نشان داده است که ترکیبات روغن جوزهندی به مبارزه باکتری‌های دهان و دندانی می‌رود که موجب ایجاد حفره در دندان می‌شوند.

موارد منع مصرف جوز

در مصرف جوز نباید زیاده‌روی کرد؛ چون اسانس دانه، دارای مواد محرکی است که مصرف مداوم و زیاد آن باعث اختلالات قلبی، تند شدن حرکات قلب، سرخی صورت، سردرد و نوعی مسمومیت می‌شود.

موارد استفاده از جوز

محصولات مختلفی از بذر این گیاه از جمله پودر، روغن، محلول روغن، عسل، رزین(ماده چسبناک) و کره  جوز بویا را می توان نام برد. اسانس جوز در صنایع عطرسازی و آرایشی- بهداشتی کاربرد دارد.

مقاله های مرتبط

متن دیدگاه

دیدگاه ها