ترخون
تحریریه تولینک

ترخون یا تلخون گیاهی است به ارتفاع ۳۰ سانتیمتر تا یک متر که عطر و طعم خاصی دارد و به همین منظور در  آشپزی استفاده می‌شود. ابن‌سینا و زكریای رازی قبل از اروپاییان به خواص درمانی ترخون پی بردند؛ این دو پزشك و دانشمند در كتاب‌های طبی خود می‌نویسند كه ترخون نفخ را برطرف كرده و خاصیت ضد عفونی و پاک کنندگی دارد.

خواص و فواید

ترخون دارای مقادیر بالایی ویتامین A، B وC  و موادمعدنی مانند روی، کلسیم، منگنز، آهن، منیزیم، پتاسیم و مس است. افرادي که فشار خون بالايي دارند مي‏‌توانند از اين سبزي به جاي نمک در غذا استفاده کنند.

ترخون و دردهای رماتیسمی: براي دردهاي رماتيسمي 10 گرم ترخون را در 300 سي‎سي آب جوشانده و روزي 3 فنجان ميل کنید.

ترخون و رفع بوی بد بدن: بوی تند و معطر ترخون برای دور کردن بوی بد از بدن استفاده می‌‏شود. ترخون مانع رشد میکروب‌‏های روی پوست می‌‏شود که کاهش بوی بدن را به دنبال دارد.

ترخون و نفخ شکم: اسانس ترخون به مقدار سه تا پنج قطره روی یك حبه قند باعث تقویت معده و رفع نفخ شكم می‌شود.

موارد استفاده

ترخون که به صورت تازه و خشک جهت طعم و مزه دادن به ادويه جات، ترشی، سالاد، سرکه، سوپ ها، سس‌ها، به همراه گوشت، ماهي و تخم مرغ در بسياري از نقاط جهان استفاده مي‌شود، مصارف پزشکی نیز دارد. به دلیل داشتن خاصیت بی‏‌حس‏ کنندگی در دهان، یونانیان باستان این گیاه را برای  تسکین دندان درد می‏‌جویدند.

نکته

  •  ترخون را به صورت تازه 10 تا 14 روز می‌‏توان در یخچال نگهداری کرد؛ اما خواص آن در فریزر 4 تا 6 ماه حفظ می شود.
  • برای خشک کردن ترخون، ابتدا آن را پاک کرده و خوب بشویید؛ سپس در یک محل تاریک و گرم قرار دهید. وقتی که خشک شدند آن ها را درون شیشه‏ تمیزی ریخته و در جای خنک و تاریک نگه داری کنید.

قدمت تاریخی

زادگاه اصلی ترخون، دشت‌های جنوبی روسیه و جلگه‌های مغولستان و سیبری بوده كه با حمله مغولان  به كشورهای خاور نزدیك و اروپا راه یافته و نام ترخون را به خود گرفته است. ترخون در زمان جنگ‌های صلیبی به اروپا وارد شد و در نقاط مختلف اروپا كشت آن رواج یافت. در فرانسه ترخون را به نام گیاه اژدها می‌شناسند.

مقاله های مرتبط

متن دیدگاه

دیدگاه ها