پونه
تحریریه تولینک

پونه گیاه معطری است که با نام‌های "آویشن کوهی" و "فودنج جبلی" نیز شناخته می‌شود. مرغوب‌ترین نوع پونه وحشی در کنار چشمه‌ها و آب ذوب شده برف‌ها می‌روید و می‌توان آن را به صورت خام به عنوان سبزی خورد یا در سالاد و تهیه غذا به کار برد. در این گیاه مواد چربی، قند، تانن و فنول وجود دارد و عطر مطبوع آن به علت وجود اسانسی به نام سیمن است که از آویشن، اکالیپتوس و زیره هم به دست می‌آید.

خواص

با توجه به خواص ضدمیکروبی که در عصاره و اسانس پونه وجود دارد، می‌توان از فرآورده‌های این گیاه به عنوان جایگزین طبیعی برای آنتی بیوتیک‌ها استفاده کرد.

فواید

پونه و دستگاه تنفسی: پونه ضدعفونی کننده مجاری تنفسی و مناسب برای درمان بیماری‌های ریوی از جمله تنگی تنفس، آسم و سرفه است. براي درمان سرماخوردگي چند قطره روغن پونه را به دستگاه بخور اضافه کنيد تا نفس کشيدن بيمار راحت‌تر شود. در رفع مشکلات تنفسی یک قاشق غذاخوری پونه کوهی را در یک قوری چینی با آب ۸۰ درجه سانتی گراد به مدت ۱۵ دقیقه دم کنید. در صورت تمایل به شیرین کردن آن از عسل یا نبات استفاده کنید.

پونه و خاصیت ضد ویروسی: عصاره‏ پونه در مقابل ویروس تب‏ خال، آنفلوآنزا و بیماری نیوکاسل( بیماری تنفسی مربوط به پرندگان) موثر است.

پونه و پوست: کمی پونه را چند روز در آفتاب بگذاريد؛ سپس صاف کرده و از روغن آن استفاده کنید. روغن پونه از چین و چروک صورت جلوگیری می‎کند و برای از بین بردن خارش و سیاهی پوست به صورت ضماد باید استفاده شود.

پونه و مجاری ادراری: خالو‎اش نوعي پونه است كه در گيلان مي‎رويد و خوردن خام يا دم‎كرده آن يك داروي خوب براي بي‎اختياري ادرار به شمار می‌آید. در ضمن ضدعفوني‎كننده مجاري ادرار و رحم نیز هست.

موارد منع مصرف

پونه ماهیچه‌های رحم را منقبض می‌کند؛ بنابراین در دوران حاملگی باید از خوردن آن اجتناب کرد.

موارد استفاده

در ‌آشپزی، از پونه برای تهیه سس می‌توان استفاده کرد؛ اسانس پونه در صنعت عطر سازی استفاده می شود و هرچند روغن پونه بسیار سمی است، اما مصرف این گیاه به صورت تازه وخشک متداول است. مهاجرین اولیه در آمریکا از پودر خشک شده آن برای دفع حشرات استفاده می‌کردند. در تاریخچه انجمن سلطنتی لندن خاطرنشان شده‌ که این انجمن استفاده از پونه را برای کشتن مار زنگی پیشنهاد داده‌است.

قدمت تاریخی

پونه در یونان باستان و روم قدیم کاربرد داشته و یونانیان برای معطر کردن نوشیدنی‌ها از آن استفاده می‌کردند. در کتاب آشپزی رومیان (اِپیسوس) نام این گیاه ذکر شده اما امروزه مصرف کمی در آشپزی دارد. سرخپوستان آمریکایی، چای پونه را برای درمان دردهای ناشی از گرفتگی عضلات و همچنین مداوای سرماخوردگی می‌نوشیدند. در انگلستان نیز چای پونه یک شیوه درمانی سنتی خانگی برای سرماخوردگی و زکام بوده است.

مقاله های مرتبط

متن دیدگاه

دیدگاه ها